लोकबोध-0६
दैवाधारित धान्यस्य विवेकजन्यकर्तनमेव व्यवहारं क्रियताम्। अविवेकपूर्णाचरणै: प्रारब्धस्य संचयं न भवति। मात्र प्रारब्धेनैव जीवनं सार्थको जायते। प्रारब्धेनैव भाग्यस्योत्पत्तिर्जायते। प्रारब्धस्योत्पत्ति जन्मजन्मांतराणां क्रियमाणानां कर्माणामधीनो जातः। सद्कर्मैः सद्प्रारब्धस्य , असद्कर्मैःअसद्प्रारब्धस्योत्पत्ति: सुनिश्चितो भवति। अतः दृश्यर्भोग्यर्वा सौख्यं आप्तजनानां सद्कर्माणां परिफलनं भवति न तु भोक्ताराणाम्। केवल भोक्ताराणाम् कर्मफलानां दर्शनं त्वरितो जायते। सामयिकाचरणेनैव भावी परिफलनस्य स्थितिर्स्पष्टर्भवति।
©डॉ. अमित कुमार दवे, खड़गदा
Comments
Post a Comment